پنجشنبه 5 بهمن 1391

آنفـلوآنـزا( INFLUENA)

 انفلوآنزا یک بیماری ویروسی حاد دستگاه تنفسی است که باتب،سردرد،دردعضلانی،تعریق،آبریزش بینی،گلودرد و سرفه تظاهر می نماید.عامل این بیماری ویروس انفلوآنزا می باشد که دارای سه نوع A و B و C می باشد.

نوع Aدارای زیرگونه های متفاوتی بوده و بر اساس خصوصیات آنتیژنهای سطحی (به نام های H و N)طبقه بندی می شوند. همه گیری ها و جهانگیری ها درسطح جهان توسط این زیرگونه ها ایجاد می شود.

نوعB با میزان کمتری مسئول ایجاد همه گیریهای منطقه ای یاگسترده می باشد.

نوعCدر ایجاد موارد تک گیر و همه گیری های کوچک موضعی نقش داشته است.

 ایجاد همه گیری ها و جهان گیری های انفلوآنزا بدلیل تغییرات مکرر جزئی یااساسی در ساختمان ویروس است. نتیجه این تغییرات پیدایش ویروسهایی است که افراد نسبت به آنها ایمنی کمی داشته یا اصلاًایمن نیستند. همه گیری ها تقریبا در فواصل یک تاسه سال در جوامع مختلف بروز می نمایند. درطی قرن بیستم سه جهان گیری بیماری رخ داده است که با مرگ و میربسیار بالائی همراه بوده اند.

 انفلوآنزای :A(H1N1)

 عامل آن یکی از زیرگونه های جدید آنفلوانزای A می باشد که سبب ایجاد جهانگیری بیماری از سال 88 شده است.این ویروس دارای قدرت انتشار بسیار بالایی بوده و به سرعت درحال گسترش در سراسر جهان است. میزان حمله ثانویه این ویروس22تا33درصدبوده و به مراتب از انفلوانزای فصلی بیشتر است .بدلیل عدم ایمنی افراد به این ویروس جدید،تمام مردم دنیا به این بیماری حساس می باشند ودرواقع همه مردم در معرض ابتلای به آن هستند.

 راههای انتقال:

 این بیماری از شخص بیمار به شخص دیگر سرایت می کند. با هر عطسه و سرفه قطرات تنفسی در فضای اطراف بیمار (حدود 1 متری) و نیز بر روی اجسام پخش می شود. شخصی که در نزدیک بیمار قرار گرفته با تنفس هوای آلوده ‌دچار بیماری می شود. دست در اثرتماس با اجسام آلوده به ویروس آلوده می شود، حال اگر شخص دست آلوده خود را به چشم،دهان یا بینی بمالد در حقیقت ویروس را وارد بدن خودش می کند و به بیماری مبتلا میشود.

 دوره واگیری:

 از 24ساعت قبل از ایجاد علائم تا حدود 7روز بعد از ایجاد علائم بیماری قابل انتقال است.

 علائم بیماری :

 بعد از یک دوره نهفتگی 1تا3روزه علائم بیماری ایجاد می شود که عبارتند از:

 —شاه علامتها شامل تب ، سردرد، سرفه ، گلودرد

 —اسهال واستفراغ در تعداد قابل توجهی از افراد آلوده

 —آبریزش یا گرفتگی بینی ، بدن درد ، لرز و احساس خستگی در درجه بعدی اهمیت هستند

 این بیماری معمولا بدون هیچ عارضه ای بهبود می یابد و لی در بعضی از مواقع باعوارضی همراه است که اهم آن عبارتند از:

 پنومونی یا ذات الریه، خروسک،عفونت گوش میانی،عوارض قلبی و عوارض سیستم عصبی مرکزی

 افراد پرخطر:

 افرادی هستند که از لحاظ ابتلاءبه عوارض آنفلوانزای H1N1 در معرض خطر زیادی باشند یعنی افراد با ضعف سیستم ایمنی در جامعه شامل :کودکان زیر 5سال (بخصوص کودکانزیر 2سال )،زنان حامله بخصوص در سه ماهه دوم وسوم حاملگی ،بیماری ریوی مزمن ( آسم وبرونشیت )،بیماران قلبی،افراد تحت درمان های ضعیف کننده ایمنی مانند گیرندگان شیمی درمانی نارسایی ارگان ها مانند کلیه و کبد و قلب ،افراد بالای 65 سال .

 عوارض آنفلوانزای با منشا خوکی همانند عوارض آنفلوانزای فصلی هستند جز اینکه در زنان حامله و نیز در جوانان عوارض بیشتر از آنفلوانزای فصلی بوده است .

 تشخیص:

 تشخیص با نمونه گیری از افراد مبتلا و ارسال به آزمایشگاه دانشکده بهداشت دانشگاه تهران انجام می شود.درحال حاضر نمونه گیری از تمامی افراد دارای علائم انجام نشده و محدود به مواردی چون افراد مظنون بستری در بیمارستان،بیماران مراجعه کننده به پایگاه های دیده ورانفلوانزا ، افراد دارای پنومونی متوسط تا شدید وپایگاه های قرنطینه مرزی می باشد.

 درمان:

 مهمترین جزء درمان استراحت در منزل ومصرف مایعات است. بیماری که علائم خفیف دارد با استراحت در منزل و استفاده از داروهای تجویز شده از سوی پزشک بهبود مییابد.

 بیماران مظنون به انفلوآنزای A(H1N1) که جزو افراد پرخطر می باشند و افراددارای علائم که دارای فرم شدید بیماری بوده و احتیاج به بستری دارند باید تحت درمانبا داروهای ضد ویروسی قرار گیرند.

 درحال حاضر برای انفلوانزای A(H1N1) داروهای اسلتامیویرو زانامیویر وجودداردکه داروی اسلتامیویر در اختیار مراکز بهداشت و بیمارستانهای تحت پوشش بوده و درصورت لزوم برای پیشگیری یا درمان تجویز می شود.

 ریسک فاکتورها برای بیماری شدید

 این ریسک فاکتورها مشابه فاکتورهابرای آنفلوانزای فصلی اند و شامل گروه هایزیر است :

v     نوزادان و کودکان کمتر از 5 سال و بخصوص کودکان کمتر از 2 سال

v     زنان باردار (بخصوص سه ماه دوم و سوم بارداری)

v     بیماران در هرسن با بیماریهای مزمن قلبی (نمونه عام :نارسایی قلبی)

v     بیماران با بیماری متابولیک (نمونه عام :دیابت ملیتوس)

v     بیماران با بیماری کلیوی مزمن کبدی مزمن و برخی بیماریهای نورولوژیبخصوص صرع ها اختلالات عصبی ،عضلانی و تطابقی ولی گروه اختلالات اوتیسم را شامل نمی شود.

v     هموگلوبینوپاتی مانند تالاسمی ماژور و سیکل سل و ضعف ایمنی چه اولیه مانندسندروم های مادرزادی ضعف ایمنی یا AIDS و چه ثانویه مانند داروهای ضعیف کننده ایمنی و انواع سرطانها.

v     کودکان و نوجوانان زیر 19 سال که آسپرین به مدت طولانی مصرف می کنند .

v     افراد مسن (افراد 65 ساله یا بیشتر)

v     یک ریسک فاکتور دیگر آنفلوانزای H1N1 در افراد بسیار چاق دیده شده که آن رابه CO _morbidity های همراه در این بیماران نسبت می دهند و نیز در افراد بی خانمان وآواره (به علت سوءتغذیه و بیماری های زمینه ای همراه )عوارض بیشتر است .     

 پیشگیری:

 شامل سه اصل است:

1-عادات بهداشتی خوب:

v     درصورت بروز علائم به پزشک مراجعه کنید

v     توصیه می شود افراد بیمار و مراقبین آنان از ماسک استفاده نمایند( استفادهاز ماسک درافراد سالم ارزشی ندارد)

v     در صورت بروز علائم در منزل استراحت کرده و از حضور در اماکن تجمعی خودداریکنید) تا 7 روز پس از شروع علائم و یا تا 24 ساعت پس از بهبودی کامل ( هر کدامطولانی تر بود) در منزل استراحت کنید.

v     فاصله حداقل یک متر را با افراد دارای علامت رعایت نمائید

v     از روبوسی و دست دادن در هنگام احوال پرسی خودداری نمائید

v     هنگام عطسه وسرفه ازدستمال کاغذی استفاده نموده و بعدازاستفاده آنرا در سطلزباله درب دار بیاندازید

v     از دست زدن به چشمها وبینی بادست های آلوده خودداری کنید

v     دستهای خود را با آب و صابون یا مواد دارای الکل بعد از آلودگی یا چندین باردر روز بشوئید.برای این کار دست را به آب و صابون آغشته نموده وتمامی دست را به مدت 15 تا20ثانیه بشوئید

v     در محل کار و زندگی به صورت مرتب درب وپنجره ها را باز بگذارید(هر 15تا 20دقیقه به مدت 5تا10دقیقه)

v     سرویس های بهداشتی و سایر سطوح را به صورت مکرر گند زدائی نمائید

  ** تا 7 روز پس از شروع علائم و یا تا 24 ساعت پس از بهبودی کامل ( هر کدامطولانی تر بود) در منزل استراحت کنید.

 برای گندزدائی سطوح فلزی که آسیب پذیر می باشند(مانند وسایل وتجهیزات پزشکی) از الکل 70درجه استفاده می شود و برای سایر سطوح از کلر می توان استفاده نمود.

  **برای تهیه محلول دارای کلرمی توانید از محلول سفید کننده 5درصد استفاده نمائید.برای وسایل آلوده به ترشحات و مواد دفعی انسانی،مثل سرویسهای بهداشتی ازمحلول1:10(یک حجم سفید کننده به نه حجم آب تمیزاضافه شود) و برای سایر سطوح و وسایل از محلول1:100(یک حجم سفید کننده به 99 حجم آب تمیزاضافه شود)

 2-واکسیناسیون:

 در حال حاضر برای انفلوآنزای A(H1N1) واکسنی تحت عنوان FLUVAL P در دسترس می باشد که براساس ترجمه نکات برجسته بروشور مربوطه توجه مصرف کنندگان را به نکات ذیل جلب می نماید:

  - این واکسن برای انجام ایمن سازی برعلیه آنفلوانزای A(H1N1) پس از اعلام رسمی پاندمی توسط سازمان جهانی بهداشت قابل تزریق است

  - این واکسن فقط برای حفاظت در برابر سویه ای از ویروس موثر است که از لحاظ ساختار آنتی ژنی با ویروس واکسن مشابه یا یکسان باشد.

  - واکسیناسیون افراد در تماس با خانم های حامله یا کودکان خردسال واکسینه نشده،توصیه میشود .

  - در تزریق این واکسن دستورالعمل های کشوری باید مبنا قرار گیرد .

 

3-داروهای ضدویروس:

 ازداروهای ضد ویروسی می توان برای پیشگیری در افراد پرخطر در معرض تماس بابیمار ، و یا پرسنل بهداشتی درمانی در تماس با بیماران که از وسایل حفاظت فردی استفاده نکرده اند ، استفاده به عمل آورد.

 

 

مقایسه برخی ازعلائم انفلوآنزا و سرماخوردگی

علائم ونشانه ها

انفلـوآنـزا

سرمـاخـوردگـی

نحوه شروع

ناگهانی

تدریجی

تب

شدید وشایع

خفیف و ناشایع

درد عضلانی و مفصلی

شدید و شایع

ناشایع

بی اشتهایی

شایع

ناشایع

سردرد

شدید و شایع

خفیف و ناشایع

سرفه خشک

شدید و شایع

خفیف تا متوسط

خستگی و ضعف

شایعتر باتداوم3-2هفته ای

نادرتر،خفیف تر و کوتاه مدت

احساس ناراحتی در قفسه سینه

شدید و شایع

خفیف تا متوسط

گرفتگی بینی،عطسه،گلودرد

ناشایع

شایع

تظاهرات گوارشی

در انفلوآنزای جدید شایع

ناشایع

 

آنفلوانزای پرندگان و اهمیت انتقال آن به انسان:

انفلوانزا علاوه بر انسان در گونه های مختلف پرندگان و بسیاری از پستانداران از جمله اسب و خوک و گربه سانان مشاهده میشو.ولی به دلیل امکان پرواز در پرندگان وتنوع سوش های ویروس انفلوانزای مشاهده شده در پرندگان و خطر انتقال ان به انسان واثبات بروز پاندمی های قبلی با منشا ءاین ویروس ها ،انفلوانزای پرندگان دارای اهمیت خاصی می باشد.

  گروههای در معرض خطر ابتلابه انفلوانزای پرندگان :

 تماس های شغلی :مشاغل در معرض خطر شامل :

1)      کارگران شاغل در مزارع پرورش طیور و خوک ،و افرادی که در مغزههای فروشحیوانات و پرندگان زنده کار میکنند.

2)     اشپزها و مشاغل مشابه که با پرندگان اهلی زنده یا اخیرا کشته شده سروکاردارند

3)    فروشندگان پرندگان دست اموز

4)    شکارچیان

5)     افرادشاغل در حمل و نقل و جابجایی کود پرندگان

6)    دامپزشکان شاغل در صنایع وابسته به پرندگان

7)    افرادی که در ازمایشگاههای ویروس شناسی با نمونه ویروس های انفلوانزای A/N5 و بررسی آنها ،سروکار دارند.

8)    کارکنان مراقبت های بهداشتی و افراد ساکن ساکن در مناطقی که مرگ پرندگانخانگی و پرندگان وحشی بیش از حد انتظار اتفاق افتاده است .

 افرادی که سابقه مسافرت 10 روز قبل از شروع علائم به کشور یا منطقهای که طغیان انفلوانزا در جمعیت حیوانی گزارش شده به همراه حداقل یکی از موارد زیر رادارند:

1)      تماس با ماکیان مرده یا زنده ،پرندگان وحشی ،یا خوک در هر جایی از کشورهایالوده

2)     حضور در محلی که پرندگان اهلی یا خوک مبتلا در 6 هفته قبل وجود داشته است

3)    تماس با یک مورد انسانی تایید شده انفلوانزا A/H5N1

4)    تماس با یک شخص مبتلا به بیماری حاد تنفسی با علت نامشخص که بعدا منجر بهمرگ وی شده است.

 

 

 

 

کزاز

کزاز بیماری حادی است که بوسیله توکسین کلستریدیوم تتانی ایجاد می‌شود. ارگانیسم مسبب بیماری که باسیل اسپوردار و بی‌هوازی است ، در خاک و مدفوع انسان وحیوانات دیده می‌شود. کزاز تنها بیماری قابل پیشگیری با واکسن است که از بیمار بطورمعمول قابل انتقال بدیگران نیست بلکه فرد در محیط خود در معرض ابتلا به آن قرارمی‌گیرد . علائم این بیماری ناشی از عفونت و اثر مستقیم ارگانیسم نبوده بلکه ناشی ازسم اختصاصی باسیل است. بیماری اغلب بصورت عمومی و گاهی بصورت موضعی تظاهر می‌نماید.

بیماری کزاز در همه نقاط جهان دیده می شود. در کشورهای در حال توسعه بیماری کزاز اغلب در نوزادان بعلت آلودگی بند ناف در سنین مدرسه بخصوص در پسر بچه ها بعلتزخم های آلوده و نیز در مادران در طی زایمانهای آلوده پیش می آید. این بیماری درکشورهای پیشرفته کمتر بوده و اغلب ناشی از زخمهایی است که بعلت میخ، شیشه و زخمهاییکه در مزارع یا منزل در فرد ایجاد می شوند دیده می شود.

محل ورود اسپور کزاز به بدن انسان می‌تواند آسیبهای کوچک اپیدرم تا زخمهای وسیع و عمقی باشد اما تکثیر ارگانیسم وقتی امکانپذیر است که قدرت اکسیدکنندگی بافت از حد طبیعی کمتر شده و شرایط بی هوازی برای رشد باکتری فراهم گردد. باسیل کزاز درمحل آسیب اولیه بصورت موضعی می‌ماند و واکنش نسجی جزئی ایجاد می‌کند تغییرات آسیب شناسی دیگری که گاهی ممکن است پیش آید ناشی از عوارض بیماری است.

دوره کمون بیماری 3 تا 14 روز است و حد تغییرات آن از یک روز تا چند ماه می باشد. دوره کمون بیماری به محل ورود اسپور بستگی دارد اسپاسمهای تونیک مداوم یامنقطع یک یا چند عضله از اختصاصات بارز بالینی بیماری کزاز می باشند. کزاز به اشکالبالینی موضعی، سفالیک و عمومی دیده می شود.

تشخیص کزاز بر مبنای علائم بالینی است در اکثر موارد سابقه زخم آلوده در شرح حال بیمار یافت می‌شود. بیماری که تریسموس به اضافه اسپاسم و سفتی عضلانی دارد بااحتمال زیاد به کزاز مبتلا می‌باشد.

درمان کزاز مبتنی بر موارد زیر است :

1)      خنثی کردن توکسین آزاد که هنوز با گیرنده های عصبی ترکیب نشده است

2)     جلوگیری از تولید بیشتر سم با از بین بردن باسیل کزاز

3)    کنترل و پیشگیری از اسپاسمهای عضلانی

4)    استفاده از درمانهای کمکی

ایمونوگلبولین انسانی بعنوان پیشگیری از کزاز در افراد غیر ایمن و زخمی بکارمی رود.

از سال 1944 واکسیناسیون همگانی کودکان بر علیه کزاز شروع شد. مخلوط سه واکسندیفتری، کزاز و سیاه سرفه تهیه و از سال 1951 بصورت همگانی تجویز می گردد.

 

راهنمای پیشگیری از کزاز در افراد مجروح

سابقه واکسیناسیون منظم

تزریق واکسن توام

تزریق ایمونوگلوبولین انسانی( TIG )

زخم کوچک و تمیز

سایر زخمها(زخم بزرگ و غیره

کمتر از 3 نوبت

لازم است

لازم نیست

لازم است

مساوی یا بیشتر از 3 نوبت

لازم نیست

لازم نیست

لازم نیست

 

 

 

 

 

مننژیت

 مننژیت یک التهاب نرم شامه ( مننژ ) و مایع مغزی-نخاعی است که غالباً منشاءویروسی یا باکتریایی دارد و بسته به نوع عامل ایجاد کننده ، شدت و درمان آن متفاوتاست ، بطوری که مننژیت ویروسی معمولاً خفیف‏تر بوده و بدون درمان خاصی بهبودمی‏یابد . مننژیت باکتریال می‏تواند کاملاًً شدید بوده ، سبب آسیب‏های مغزی ، ازدست دادن شنوایی ، اختلالات یادگیری و گاهی مرگ شود . تب بالا ، سردرد و سفتی گردناز شایع‏ترین علائم مننژیت در سنین بالای 2 سال است که طی چند ساعت تا 2 روز کاملمی‏شود . علائم دیگر نظیر تهوع ، استفراغ ، حساسیت به نور ، گیجی و خواب آلودگی نیزممکن است وجود داشته باشد .

 تشخیص زود هنگام و درمان مننژیت اهمیت فوق‏العاده‏ای دارد . پس از بروز علائم، بیمار باید بی‏درنگ به پزشک مراجعه نماید . تشخیص بر اساس بررسی مایع مغزی-نخاعی و وجود سلول‏های التهابی ، بررسی آنتی‏ژن باکتری‏ها و ویروس‏ها و کشت باکتری‏ها درنمونه مغزی-نخاعی است . درصورت تجویز بموقع آنتی بیوتیک مناسب ، مننژیت باکتریایی درمان پذیر است و احتمال مرگ و میر آن به کمتر از 15 درصد می‏رسد .

 برخی از فرم‏های مننژیت باکتریال مسری است . سرایت از طریق ترشحات تنفسی و گلو(نظیر سرفه ، بوسه و ... ) امکان پذیر بوده ولی خوشبختانه شدت انتقال آن مانندسرماخوردگی و آنفلوانزا بالا نیست ، با این حال گاهی مننژیت‏های مننگوککی یا Hib می‏توانند از طریق تماس‏های نزدیک و طولانی به افراد دیگر منتقل شوند .

 نظام مراقبت مننژیت باکتریال در کشور ، مراقبت مبتنی بر جمعیت است ، لذا کلیه دانشگاه‏های علوم پزشکی ملزم به گزارش‏دهی کامل موارد مننژیت هستند . در نظاممراقبت بیماری تعریف مننژیت به 3 فرم مظنون ، محتمل و قطعی تقسیم می‏شود که عبارتنداز :

 مورد مظنون : هر فردی در هر سنی با تب ناگهانی ‏بالای c 5/38 و یکی از علائم سفتی گردن ، کاهش سطح هوشیاری ، علائم مننژیال ( سردرد ، استفراغ و هر نوع عارضه نورولوژیک ناگهانی ) ، ملاج برجسته ( در اطفال ) ، مورد مظنون به مننژیت محسوب می‏شود .

 مورد محتمل : هر مورد مظنونی که آزمایش CSF او ، حداقل یکی از موارد زیر رانشان دهد :

1)      ظاهر کدر و چرکی

2)     پلئوسیتوز بیش از 100 سلول / 3 mm

3)    پلئوسیتوز 10-100 سلول / 3 mm به همراه افزایش پروتئین بیش از 100 mm/dl یاکاهش قند به کمتر از 40 mg/dl

4)    وجود یکی از نتایج زیر در رنگ آمیزی گرم :

ü      باسیل گرم منفی ( مطرح کننده هموفیلوس آنفلوانزا)

ü      دیپلوکوک گرم منفی ( مطرح کننده نایسریا مننژایتیدیس)

ü      دیپلوکوک گرم مثبت ( مطرح کننده استرپتوکوک پنومونیه)

 مورد قطعی : هر مورد محتمل یا مظنون با یکی از مشخصه‏های زیر :

ü      کشت مثبت CSF یا خون با جداسازی Nm ، Hib یا SP .

ü      پیداکردن آنتی‏ژن Sp ، Nm ، Hib در مایع مغزی نخاعی از طریق لاتکس آگلوتیناسیون .

 

 

پنجشنبه 6 تير 1398   11:14:01
نظر شما در رابطه با مطالب ارائه شده در پورتال معاونت چیست؟
   
عالی
خوب
متوسط
ضعیف


بيشتر

تصویر ها